Polski 
Norsk 
English 
Lietuvių kalba 
Czy Ty lub Twoja firma macie roszczenie pieniężne wobec dłużnika, który nie chce zapłacić? W takim przypadku wniosek o zajęcie rachunku bankowego może być skutecznym sposobem zabezpieczenia roszczenia do czasu ostatecznego wyjaśnienia sprawy głównej.
Tymczasowe zabezpieczenie roszczeń pieniężnych to sposób, w jaki wierzyciel może szybko zabezpieczyć roszczenie o zapłatę wobec dłużnika. Proces ten znany jest również jako zajęcie wierzytelności i stosowany jest w sprawach, które z różnych względów wymagają szybkiego lub natychmiastowego wyjaśnienia. Mogą to być przypadki, w których istnieje ryzyko, że aktywa zostaną zniszczone, że dłużnik unika majątku lub że roszczenia pieniężne zostaną utracone. Wniosek o zajęcie oznacza, że strona posiadająca roszczenie wobec dłużnika otrzymuje tymczasowe zabezpieczenie na składniku majątku należącym do dłużnika. Można to zrobić na przykład poprzez zablokowanie rachunku bankowego lub zarejestrowanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego na nieruchomości należącej do dłużnika. Celem tymczasowego zabezpieczenia jest zapobieżenie sytuacji, w której egzekucja roszczenia pieniężnego stanie się później niemożliwa lub w inny sposób utrudniona.
Co trzeba zrobić, aby złożyć wniosek o aresztowanie?
Aby tymczasowo zabezpieczyć roszczenie pieniężne poprzez zajęcie, muszą zostać spełnione dwa główne warunki. Po pierwsze, musisz być w stanie udowodnić, że masz roszczenie wobec dłużnika. Musi istnieć przewaga prawdopodobieństwa, że roszczenie istnieje, a także konkretny powód, aby sądzić, że działania dłużnika sprawią, że wierzycielowi będzie szczególnie trudno wyegzekwować swoje roszczenie. Po drugie, należy uzasadnić istnienie zabezpieczenia, tj. musi istnieć konkretny powód zabezpieczenia roszczenia przed jakimkolwiek postępowaniem sądowym. Przykładowo, powodem zabezpieczenia może być obawa przed utratą aktywów w wyniku działań dłużnika.
Areszt może zostać przyznany, jeśli zachowanie dłużnika daje powody do obaw, że egzekucja roszczenia zostanie utracona lub w inny sposób znacznie utrudniona. Areszt zakłada zatem, że egzekucja byłaby w przeciwnym razie utrudniona w wyniku «zachowanie dłużnika». Nielegalne, niezgodne z prawem lub naganne zachowanie jest zachowaniem, które może stanowić podstawę do zajęcia majątku dłużnika. Ponadto mogą istnieć podstawy do zajęcia, jeśli dłużnik planuje lub faktycznie przekazuje środki lub aktywa innym osobom. Uchylanie się od odpowiedzialności za płatności lub bezpodstawne zastrzeżenia co do gotowości dłużnika do zapłaty to inne przykłady zachowań, które mogą stanowić podstawę do przyznania zajęcia.
Zajęcie nie skutkuje realizacją roszczenia, a jedynie jego tymczasowym zabezpieczeniem. Jeżeli pokrycie wierzytelności ma zostać zrealizowane, osoba, która została zajęta w składniku majątkowym należącym do dłużnika, może żądać przekształcenia zajęcia w zastaw rejestrowy. Zastaw ten będzie stanowił podstawę do przymusowej realizacji roszczenia pieniężnego.
Co dzieje się po złożeniu wniosku o aresztowanie?
Tymczasowe zabezpieczenie roszczeń pieniężnych odbywa się poprzez złożenie wniosku o zajęcie do sądu rejonowego. Po otrzymaniu wniosku sąd ma trzy możliwości. Sąd rejonowy może albo wydać decyzję bez wysłuchania drugiej strony, albo wezwać obie strony na rozprawę przed wydaniem decyzji, albo odrzucić wniosek na tej podstawie, że roszczenie nie zostało uzasadnione lub podstawa zabezpieczenia nie została potwierdzona.
Jeśli sąd rejonowy przychyli się do wniosku o zajęcie rachunku bankowego, sprawa zostanie przekazana do komornika lub policji w celu przeprowadzenia egzekucji. Komornik podejmuje niezbędne środki w celu zabezpieczenia roszczenia, takie jak zablokowanie konta dłużnika. Nakaz zajęcia rachunku bankowego zwykle obowiązuje przez okres jednego roku od daty jego wydania, ale sąd może ustalić inne warunki dotyczące czasu trwania zajęcia. Dłużnik może jednak zażądać anulowania zajęcia, jeśli roszczenie zostanie zabezpieczone.
Osoba do kontaktu
