Rekonstrukcja

W przeszłości upadłość była głównie praktyczną alternatywą, gdy spółka stawała w obliczu wyzwań finansowych. Ustawa o tymczasowej restrukturyzacji weszła w życie 11 maja 2020 roku. Była ona kilkakrotnie przedłużana i obecnie obowiązuje do 1 lipca 2026 roku. Opracowywana jest również propozycja nowej i stałej ustawy, ale nie wiadomo, czy będzie ona gotowa na czas. Oczekuje się, że tymczasowe prawo zostanie przedłużone do czasu wprowadzenia nowego prawa. 

Ustawa miała na celu zapobieżenie upadkowi, którego obawiano się, gdy pandemia uderzyła w 2020 roku. Wykorzystanie prawa było jednak ograniczone. W latach 2020-2025 odnotowano kilka rocznych przypadków odbudowy, ale nie tak wiele, jak oczekiwano.

Wcześniej alternatywą dla bankructwa było złożenie wniosku o negocjacje w sprawie zadłużenia. Negocjacje zadłużenia można było rozpocząć, gdy dłużnik «nie może wypełnić swoich zobowiązań w terminie ich wymagalności», co oznacza, że spółka jest niepłynna. Na etapie, na którym spółka jest niepłynna, często jest już za późno, aby skłonić wierzycieli do wyrażenia zgody na rozwiązanie, ponieważ sprawy idą już tak źle, że wierzyciele nie wierzą już, że odzyskają jakiekolwiek środki po spłacie zadłużenia. Upadłość jest często kolejnym krokiem.

W przypadku ustawy o tymczasowej rekonstrukcji wprowadzono jednak niższy próg, od którego można rozpocząć negocjacje. Warunkiem rozpoczęcia negocjacji rekonstrukcyjnych jest to, że spółka «ma lub w dającej się przewidzieć przyszłości będzie mieć poważne problemy finansowe»Fakt, że firma «będzie miała» problemy finansowe, pozwala firmom zająć się sytuacją finansową, gdy nadal istnieje finansowe i faktyczne pole manewru. Celem rekonstrukcji jest lepsze przygotowanie firmy na przyszłość. Uważa się, że pomoże to firmie osiągnąć stabilność finansową w dłuższej perspektywie.

Prawo przewiduje, że jeśli sąd stwierdzi, że spełnione są warunki poważnych problemów finansowych, zostanie wyznaczony reorganizator. Warunkiem wstępnym jest wpłacenie «odpowiedniej zaliczki» na pokrycie zakładanych kosztów rozprawy reorganizacyjnej. Na przykład Biuro Komornika Miejskiego w Oslo stosuje rutynowe procedury, zgodnie z którymi w większości przypadków za odpowiednią zaliczkę uznaje się kwotę 300 000 NOK. Wyznaczony zarządca musi być prawnikiem dobrze zorientowanym w postępowaniach upadłościowych. Nasi powiernicy mają również doświadczenie jako reorganizatorzy.

Otwarcie rekonstrukcji

Po powołaniu reorganizator otrzymuje prawo do rozporządzania spółką. Spółka musi nadal być w stanie wykonywać swoją codzienną pracę, ale nie może robić niczego, co ma konsekwencje finansowe bez zgody reorganizatora. Podobnie jak w przypadku postępowania upadłościowego, spółka nie może tworzyć ani honorować długów lub umów bez zgody zarządcy. Celem jest jednak, aby spółka była rentowna w trakcie trwania postępowania, dlatego ważne jest, aby reorganizator szybko ustalił praktyczne procedury, jak najlepiej to rozwiązać. Zarządca nie ma prawa do zajęcia majątku spółki, jak ma to miejsce w przypadku upadłości, ale może podejmować decyzje wspólnie z wyznaczonym komitetem wierzycieli.

Jeśli spółka musi zaciągnąć kredyt na sfinansowanie działalności przedsiębiorstwa, a także na sfinansowanie samego postępowania naprawczego, można ustanowić zastaw na aktywach przedsiębiorstwa, zapasach i zaległych należnościach na mocy ustawy o hipotece, a następnie z «pierwszeństwem przed istniejącymi zastawnikami» - tj. przyznane jest swego rodzaju super pierwszeństwo. Pomaga to zapewnić, że sam proces reorganizacji nie zakończy się niepowodzeniem z powodu braku bieżącej płynności. Kontynuacja działalności spółki jest również warunkiem wstępnym udanej reorganizacji. 

Istnieje również ograniczony dostęp do zajęcia i przymusowego zajęcia majątku dłużnika w trakcie reorganizacji.

Rozwiązaniem dla reorganizacji może być dobrowolna reorganizacja lub reorganizacja z obowiązkowym układem. Może to być rozwiązanie, w którym, w pewnym uproszczeniu, osiąga się porozumienie ze wszystkimi wierzycielami, w przypadku których istotne może być odroczenie płatności, procentowa redukcja zadłużenia, pełna lub częściowa konwersja zadłużenia na kapitał własny, przeniesienie całości lub części działalności dłużnika lub kombinacja tych rozwiązań. Może to oznaczać, że firma nadal może przejść przez wymagającą fazę i uniknąć postępowania upadłościowego. Jeśli rozwiązanie nie może zostać osiągnięte podczas procesu rekonstrukcji, w większości przypadków upadłość zostanie otwarta później.